PORADNIK
EMERYTARIUSZ
FORUM
AKTUALNOŚCI
POMOCE NAUKOWE
OFERTA EDINEM
Oszczędzanie w funduszu emerytalnymfundusz emerytalny - wyodrębniony majątek przechowywany przez depozytariusza, mający osobowość prawną, obejmujący różnorodne lokaty i środki pieniężne, podzielony na jednostki rozrachunkowe (udziały); zarządzany przez powszechne towarzystwo emerytalne (w drugim filarze jako otwarty fundusz emerytalny) lub przez pracownicze towarzystwo emerytalne (w PPE jako pracowniczy fundusz emerytalny), prowadzące politykę inwestycyjną funduszu i dążące do osiągnięcia możliwie najwyższej stopy zwrotu przy zachowaniu ograniczeń, wynikających z przepisów "Ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych". wiąże się z obraniem odpowiedniego horyzontu czasowegohoryzont czasowy - planowany przez daną osobę okres gromadzenia środków w wybranym programie inwestycyjnym, przewidywany jako czas między wpłatą pierwszej składki a momentem wypłaty tych środków na zaspokojenie danej potrzeby finansowej., obejmującego zwykle 35-45 lat. Dzięki zasadzie procentu składanego kwota zysku zapewne wielokrotnie przekroczy kwotę odłożonych składek. Emerytura w II filarze jest więc definiowana głównie stopą zwrotu, a nie wielkością naszej składki.
Z części poświęconej odkładaniu (Odkładaj!) dowiadujemy się, że emerytura otrzymywana z OFE jest uzależniona od sumy składek, wpłaconych na rachunek w funduszu (stąd określenie: emerytura definiowana składkąemerytura definiowana składką - (ang. defined contribution plan) obowiązujący we wszystkich trzech filarach nowego systemu emerytalnego w Polsce, model świadczenia emerytalnego, będącego pochodną dwóch elementów: sumy wpłaconych składek oraz uzyskanej rentowności (stopy waloryzacji w ZUS); w związku z zależnością wysokości świadczenia emerytalnego od stopy zwrotu funduszu - ryzykiem inwestycyjnym obarczony przyszły świadczeniobiorca (prócz pierwszego filara); jednak ze względu na inne zalety e.d.s.: stosunkowo niskie koszty, możność przenoszenia przez uczestników danych funduszy środków między funduszami oferowanymi przez różne firmy zarządzające oraz samodzielnego decydowania o polityce inwestycyjnej (prócz I filara) - e.d.s. modelem dominującym w stosunku do modelu emerytury definiowanej świadczeniem.). W ciągu kilkudziesięciu lat odkładania środków na emeryturę trzeba się jednak liczyć z inflacją - największym wrogiem oszczędności odkładanych w długim horyzoncie czasowym. Z tego powodu wpłacane składki nie mogą tkwić biernie na rachunku w funduszu emerytalnym, lecz muszą być pomnażane (inwestowane). Tempo pomnażania - stopa zwrotu - nie powinno być niższe od stopy inflacji. Gdy jest równe inflacji, zachowana zostaje realna wartość pieniędzy, a to znaczy, że za kilkadziesiąt lat ich siła nabywcza będzie taka sama jak w okresie oszczędzania (tu często używa się pojęcia: realna stopa zwroturealna stopa zwrotu funduszu - procentowa zmiana wartości jednostki funduszu w skali roku w stosunku do inflacji; gdy zmiana wartości jednostki niższa od inflacji, r.s.z.f. oceniana jako ujemna (nawet gdy wartością dodatnią nominalnie); zaletą r.s.z.f. - wymierność siły nabywczej środków gromadzonych przez inwestora.).
