Otwarte fundusze inwestycyjne

Nazwa tego funduszu wskazuje, że dominującym składnikiem jego aktywów są obligacje. Najczęściej fundusze obligacji dużą część aktywów lokują też (prócz obligacji) w bonach skarbowych. Jako cel inwestycyjnycel inwestycyjny funduszu - zakładany przez podmiot zarządzający dochód funduszu (zysk uczestników funduszu), uwarunkowany wyborem -> polityki inwestycyjnej funduszu, decydującej o rodzaju funduszu. Przykłady c.i.f.: 1. fundusz akcji, gdy zakładane osiąganie dochodu w wyniku wzrostu wartości lokat (obrana polityka inwestycyjna: inwestowanie aktywów funduszu w lokatach o największym potencjale wzrostu, czyli głównie w akcjach przedsiębiorstw); 2. fundusz obligacji, gdy zakładane utrzymanie realnej wartości aktywów (obrana polityka inwestycyjna: nabywanie obligacji i bonów skarbowych, czyli lokat, oferujących przewidywany, choć ograniczony, potencjał wzrostu). przyjmują utrzymanie realnej wartości aktywów: fund managerfund manager - > zarządzający. dąży do stopy zwrotu odpowiadającej co najmniej inflacji. Przypisywane stopy zwrotuprzypisywana stopa zwrotu - roczna stopa zwrotu (przedział stóp), zakładana dla danego rodzaju funduszu i polityki inwestycyjnej funduszu na podstawie historycznych średnich stóp zwrotu funduszy tego rodzaju (w okresach kilkudziesięcioletnich); przy obieraniu strategii zalecane przyjmowanie oczekiwanych stóp zwrotu (-> oczekiwana stopa zwrotu) zbliżonych do przypisywanych stóp zwrotu; zbieżność p.s.z. i rzeczywistej stopy zwrotu z inwestycji tym większa, im dłuższy horyzont czasowy przyjęty przez inwestora i im bardziej zbliżone warunki funkcjonowania funduszu do warunków standardowych. mieszczą się w przedziale 3-6%, co oznacza, że powinniśmy być spokojni, gdy fundusz przekroczy stopę inflacji o 3% rocznie, a za wielki sukces poczytywać wynik 6% (uśredniony w wieloletnim horyzoncie czasowym).
Choć FO zalicza się do funduszy o niskim ryzyku inwestycyjnym, to jednak należy pamiętać, że takie ryzyko istnieje. Wartość jednostki uczestnictwawartość jednostki funduszu, cena jednostki funduszu - wartość obliczana na podstawie wartości aktywów netto funduszu, określanej w dniach wyceny. funduszu może okresowo spadać, gdyż obligacje - mimo oferowania z góry określonego poziomu rentowności - są wyceniane przez fundusz na podstawie ich wyceny rynkowej. Spadek ceny obligacji na giełdzie może np. dotyczyć obligacji o stałej stopie procentowej (niezależnej od inflacji) w sytuacji, gdy inflacja wzrasta nagle i szybko (co jest równoznaczne ze spadkiem realnej stopy zwrotu tych obligacji), a dotykać tych inwestorów, którzy, chcąc zminimalizować stratęstrata z inwestycji - ujemna różnica między wpłaconymi składkami a kwotą wypłaty z danej formy inwestycji; przypadek niższej wypłaty z inwestycji niż kwota składek wpłaconych., sprzedają obligacje poniżej ich nominalnej wartości.
Fundusze obligacji poszczególnych podmiotów zarządzającychpodmiot zarządzający, firma zarządzająca - instytucja finansowa, mająca za zadanie zarządzanie powierzonymi oszczędnościami w celu ich pomnożenia; rodzaje p.z.: powszechne towarzystwa emerytalne (zarządzające otwartymi funduszami emerytalnymi), towarzystwa funduszy inwestycyjnych (zarządzające funduszami inwestycyjnymi), zakłady ubezpieczeń (towarzystwa ubezpieczeniowe) i banki. oferują nieraz różny poziom ryzyka inwestycyjnegoryzyko inwestycyjne funduszy - prawdopodobieństwo osiągnięcia przez fundusz przypisywanej stopy zwrotu, wiążące się z ewentualnością osiągnięcia zysków bądź poniesienia strat (możliwości wystąpienia tak wyższej, jak i niższej rzeczywistej stopy zwrotu); zależne od umiejętności zarządzających danym funduszem - głównie od doboru polityki inwestycyjnej: przy wyższym r.i.f. - możliwy wyższy potencjał wzrostu, ale i większe prawdopodobieństwo straty z inwestycji; fundusze nastawione na inwestowanie aktywów w lokaty o wyższym potencjale wzrostu - polecane osobom o wysokim poziomie akceptacji ryzyka inwestycyjnego, fundusze zakładające niższe zaangażowanie aktywów w akcjach przedsiębiorstw - polecane osobom o niższym poziomie tej akceptacji.. Jeśli zarządzający FO dąży do maksymalizacji stopy zwrotu, bywa, że większość aktywów lokuje w jednym rodzaju obligacji: w obligacjach o stałej stopie procentowej (gdy spodziewa się spadku inflacji) lub w obligacjach, których stopa zwrotu powiązana jest z inflacją (gdy przewiduje wzrost cen towarów i usług). Taki FO jest obarczony wyższym ryzykiem inwestycyjnym niż fundusz zarządzany tak, by zachować zasadę minimalnego poziomu rozproszenia lokat na obie kategorie obligacji. Jeżeli bowiem przewidywania pierwszego fund managera się sprawdzą, to osiągnie on dodatkową premię w rezultacie wzrostu notowań obligacji (dominujących w aktywach funduszu), jeśli jednak zmiana stopy inflacji będzie inna od zakładanej, to wykaże wyższą stratę wskutek spadku ceny tych obligacji.

W celu ograniczenia ryzyka inwestycyjnego fund manager ma obowiązek odpowiednio rozproszyć aktywa funduszu między obligacje poszczególnych emitentów, co regulują odpowiednie przepisy. Na obligacje przedsiębiorstw narzucony limit wynosi 10% aktywów przypadających na obligacje jednego emitenta (jest to limit dotyczący 40% danych aktywów funduszu) lub limit 5% (w stosunku do pozostałej części tych aktywów). Dla uproszczenia nazwano tu takie limity zasadą 5/10/40zasada 5/10/40 - limity inwestycyjne dla funduszy inwestycyjnych, nakazujące rozproszenie aktywów funduszu: do 40% całości aktywów - wśród pojedynczych emitentów z maksimum 10% aktywów na rzecz jednego emitenta, pozostałej części aktywów - do 5% aktywów na lokaty jednego emitenta; zasada bezwzględna dla lokat funduszu w akcjach i obligacjach emitowanych przez przedsiębiorstwa (lokaty nie spełniające z.5/10/40 -> zasada 6/30/35)..
Limity nałożone są również na obligacje emitowane przez skarb państwa, Narodowy Bank Polski, a także przez kraje należące do OECD. W tym wypadku zarządzający musi stosować zasadę 6/30/35zasada 6/30/35 - limity inwestycyjne dla funduszy inwestycyjnych, nakazujące rozproszenie całości aktywów funduszu na minimum 6 różnych emisji, z warunkiem: do 30% aktywów - na jedną emisję, do 35% aktywów - na lokaty jednego emitenta; bezwzględnie obowiązujące dla lokat (nie spełniających zasady 5/10/40), emitowanych przez: Skarb Państwa, NBP, jednostki samorządowe, kraje członkowskie OECD, międzynarodowe instytucje finansowe, których członkami są kraje OECD., co oznacza, że:
- trzeba rozproszyć aktywa na co najmniej 6 różnych emisji,
- 30% aktywów nie może obejmować więcej niż jedna emisja
- a maksymalnie 35% aktywów mogą stanowić obligacje jednego emitenta (to ograniczenie może być pominięte, jeśli statut funduszu wyraźnie tak stwierdza).
Ponieważ fundusz powinien co najmniej 90% aktywów lokować w wyżej wymienionych kategoriach lokat, to może się zdarzyć, że FO ulokuje niewielką (maks. 10%) część aktywów w akcjach.