Wiadomości z rynków

Dobry tydzień w Warszawie (2 lutego 2012)

Warszawski parkiet, podobnie zresztą jak wiele rynków w naszym regionie, zaczął nadrabiać „zaległości” w zwyżkach, jakie miał miejsce w grudniu na innych parkietach na świecie. Inwestorzy zdecydowanie uwierzyli w to, że czarne scenariusze gospodarcze, jakie można było kreślić jesienią minionego roku, nie zmaterializują się, a kryzys zadłużeniowy w strefie euro nie doprowadzi do dalszych perturbacji w europejskim i globalnym systemie finansowym.

Jednocześnie widać pozytywny wpływ na rynki pompowania przez banki centralne taniego pieniądza w system finansowy. Tanio pozyskany kapitał ulokowany nawet w niskoprentowne obligacje przynosi zyski.　

Pojawia się przy tym coraz więcej sygnałów dających podstawę do wiary w odwrócenie niekorzystnych tendencji gospodarczych, zwłaszcza w najmocniej dotkniętym spowolnieniem sektorze przemysłowym. Styczniowe wskaźniki aktywności tej części gospodarek przynoszą wyraźną poprawę w porównaniu z poprzednimi miesiącami.　

Pierwszy raz od lutego 2011 r. wskaźnik PMI dla polskiego przemysłu znalazł się powyżej 6-miesięcznej średniej. Poprawę odnotowano w strefie euro oraz w Chinach, choć w ich przypadku nie udało się wciąż jeszcze przezwyciężyć spowolnienia. Poprawa koniunktury nastąpiła w większości gospodarek azjatyckich i europejskich.　

W tych warunkach są podstawy, by sądzić, że mamy do czynienia ze zmianą rynkowych tendencji w średnim terminie, a dominujący na przełomie minionego i tego roku scenariusz słabej I połowy 2012 r. i lepszej drugiej części, przestał mieć rację bytu. Przełamanie przez siłę relatywną polskiej giełdy do polskich obligacji 3-miesięcznej średniej, jakie nastąpiło w ostatnich dniach, skłania do przekonania, że przez najbliższe tygodnie to akcje będą atrakcyjniejszym wyborem niż papiery skarbowe.

Do takich oczekiwań będzie w kolejnych tygodniach dostosowana polityka inwestycyjna funduszu. Zakłada utrzymywanie wysokiego zaangażowania na giełdzie, w dużej części w płynnych aktywach (tak by była możliwość szybkiej reakcji, gdyby po solidnych zwyżkach rynek dojrzał do silniejszej korekty spadkowej), oraz stopniowe rotowanie portfelem akcji tak, by realizować zyski na pozycjach, które najwięcej zyskały i zamieniać je na te, które w ocenie zarządzających będą miały większy potencjał wzrostu.